Выборка по сайту

Мәләкәс авылының үзәк урамындагы пөхтә җиһазланган, җылы һәм якты өенә килеп керүгә, түр як дивардагы балалар кулы белән матур итеп бизәкләп язылган «100 яшьлек юбилеең белән, Варвара түти!» дигән плакат каршылый. Аның янындагы йомшак диванга акрын гына килеп утыруга әбекәйне туганнары, оныклары, туруннары сырып ала. Һәркайсы белән рәхмәт әйтә-әйтә җылы итеп күрешә ул.

Кнәз мәдәният йорты бинасында урнашкан «Патриот» сугышчан дан музеена башлангыч сыйныфларда белем алучы балалар экскурсиягә килделәр. Аларга Кнәз авыл халкының сугыш чорында фронтка ничек булышлык күрсәтүләрен, тракторчы хатыннарның авыр елларда чәчү, сөрү һәм тырмалау эшләрен алып баруларын, шулай ук Әфганстан, Чечняда каһарманнарча вафат булган геройлар турында сөйләп киттеләр.

– Мин 1927 елның 28 ноябрендә Мусабай-Завод авылында дөньяга килдем, – дип башлады сүзен әңгәмәдәшем. – 14 яшь тулгач ук колхоз эшенә чыктым. Ат җигеп сабан сөрдем, үгез җигеп тырмаладым. Буйга җиткәч, Зәй районы Кәрәкәс авылы егете Хәсән Сәлиховка кияүгә чыктым. Бергәләп Пермь якларында 10 ел эшләдек. Шунда ике балабыз Әлфия белән Рәис дөньяга килде. Кызганычка каршы, малаем кыска гомерле булды, 3 яшенде үлеп китте. Ирем дә вафат булды. Шуннан соң үз якларыма, Мусабай-Завод авылына кызым белән кайттым. Май заводында, мәктәп ашханәсендә, авыл үзидарәсендә эшләдем.