Яңалыклар

1943 елда Ленинградта иң кыйммәтле товарларның берсе мәчеләр була. Билгеле булганча, барлык мәчеләрне диярлек ашаганнар, һәм шәһәрдә күселәр таралган. Блокаданы өзгәннән соң, апрельдә Ленсовет председателе имзасы белән "Ярославль өлкәсеннән дүрт вагон төтенле мәче чыгарырга һәм Ленинградка китерергә" дигән карар чыгарыла (төтенлеләр иң яхшы күсе аулаучылар дип саналган). Ул вакыттагы шаһитлар мәчеләрне шундук эләктереп алганнарын, алар

Җиңүгә һәр һөнәр вәкиле бәяләп бетергесез өлеш кертте. Шул исәптән күгәрчен үрчетүчеләр дә. Хәрби Күгәрчен почтасы 1942 елдан эшли башлады. Кошның аягына яки койрыгына эчтән илтүче җиңел контейнер бәйләнгән. Күгәрченнәр ерак араларга очканнар, ә аларның тизлеге сәгатенә 100 км га җитәргә мөмкин. Күгәрченнәр оккупацияләнгән территорияләрдәге партизан отрядлары белән өзлексез элемтәдә торалар.

Харис ага авылда мин тирән ихтирам иткән, олуг хөрмәткә лаек булган иң аз кешеләрнең берсе иде. өчен оны беле Җыйнак кына гәүдәле бу мөхтәрәм кешегә 1938 елда Хасан күле янында япон самурайларына каршы көрәшергә дә, 1940 елның зәмһәрир суыкларында финнар белән якалашырга да, аннан кайту белән Бөек Ватан сугышы уты эченә керергә дә туры килде. 1942 елда Сталинград өчен барган каты сугышларның берсендә авыр яраланып, госпитальдә бераз дәваланып чыкканнан соң, аны "хәрби хезмәткә яраксыз" дип өенә кайтаралар. Кайту белән үк авыл Советы рәисе итеп сайлыйлар үзен.

Сугыш инде күптән беткән. Окоплар җир белән тигезләнгән, аларны яшел чирәм каплап киткән, фронт юллары урынында яңа шәһәрләр һәм авыллар барлыкка килгән, блиндажлар чәчәкләр белән капланган. Тик сугыш хатирәләре генә онытылмыйлар 27 январь көнне совет халкының кабатланмас батырлыгы һәм изге Ватанына тугрылык үрнәге буларак тарихка кереп калган Бөек Ватан сугышы тарихында Ленинград блокадасы – иң аянычлы вакыйгаларның берсе. Шул ук вакытта бу совет халкының ныклыгын, фашист илбасарларын җиңүгә ышанычын да күрсәтте. Кызганычка каршы, бу җиңү бик күп корбаннар бәрабәренә яуланды.